Urfa Mimarlık Festivali

FESTİVAL TEMASI

VAROLUŞ

Mimarlık, kadim tarihi boyunca yeryüzünde sessiz ama ısrarcı bir varlık taşır: burada olmanın, yapmanın ve dolayısıyla var olmanın izidir bu. Ne kibirli bir iddia ne de mutlak bir egemenlik ilanı, yalnızca insanın, daha mikro bir ölçekte mimarın, evrendeki büyük boşluğa bıraktığı poetik izdir. Çünkü insan, anlamsızlığın ortasına fırlatılmış bir varlık olarak hem içinde hem de dışında kendine yer açmak zorunda kalmıştır. İçinde zamanın akışını, ölümlülüğünü, anlamsızlık kaygısını ve yine de anlam arama ısrarını taşıyarak. Dışında bir sınır çizerek, bir çatı kurarak, bir eşik belirleyerek. Bu iki hareket birbirinden ayrı değildir, insan zihninin derinliklerinde biçimlenen varoluş sorusu, maddeyle kurduğu ilişkide görünür ve somut hale gelir. Varoluş bu yüzden ne yalnızca içsel bir bilinç hali ne de yalnızca maddi bir üretimdir; ikisi arasındaki o gerilimli, kırılgan geçişte, düşüncenin taşa, kaygının duvara, anlam arayışının mekâna dönüştüğü anda, kendini var eder.